1970 ’lerde John Grinder (linguist) ve Richard Bandler (matematikçi ve psikoloji öğrencisi) tarafından geliştirilmiştir. nlp kuramcıları insanların içsel temsillerinin (düşünceler ve imajlar) onların seçim ve davranış repertuarlarını belirlediğine inanmaktadırlar. İçsel temsillerdeki örüntüleri tanımlama ve bilinçli olarak değiştirme belirli davranış değişikliğine yol açar.  

       Nlp’nin Gelişimi

     Grinder ve Bandler Santa Cruz Üniversitesi’nde 1970 ’lerde çalışırken psikoterapi araştırmalarının aşırı derecede patolojiyi vurguladığını ve insanların doğru yaptığı şeylere ve iyi işlev göstermelerini sağlayan şeylere yeterince dikkat etmediğini inanmışlardır. Çalışmalarının sonunda üç önemli terapist bulmuşlardır: Virginia Satir, Fritz Perls ve Milton Erickson. Bu üçünün tarzlarında belirli ortak noktalar bulmuşlardır. Üçü de danışanlarını büyük bir beceriyle okumaktaydı (önsezi) ve müdahaleleri, tepkileri bir fark yaratmaktaydı.

     Sibernetik, linguistik, davranışçılık, aile ve sistem kuramı, kişilik kuramı ve iletişim gibi çeşitli disiplinleri incelemişlerdir. Sonunda bu becerileri usta terapistlerin sahip olduğu bu becerileri öğretme yollarını aramışlardır. İki nokta öne çıkmaktadır:

• Mükemmel terapistlerin ön sezgisel becerilerini işletme yöntemleri

• İnsanların istenen sonuçlara yönelik davranışlarına daha çok dikkat edilmesi (bu, çözümü daha iyi sağlamaktadır); sorunu analiz etmekten ve tartışmaktan çok; sorun bir kere netleştirildikten sonra enerjilerini ideal çözümün detaylarını tanımlamaya harcarlar.

Bandler ve Grindler’in ( 1975 ) Sihrin Yapısı adlı ilk kitapları araştırmalarını özetlemektedir.

     nlp üç temel kavrama dayanmaktadır:

1.    Nöro: Bütün davranışlar nörolojik bir sürecin sonucudur.

2.    Linguistik: Sinirsel süreçler dil ve iletişim sistemleri yoluyla modeller ve stratejiler halinde temsil edilir, düzenlenir ve sıralanır.

3.    Programlama: Bir sistemin unsurları belirli sonuçlara ulaşmak için düzenlenir veya programlanır.

Nlp’ye göre ,insanlar belirli durumlarda belirli biçimlerde davranmayı öğrenirler ve otomatik örüntüler geliştirirler, programlar –sinirsel ve dilsel olarak-. Bu programlar insanların çoğu günlük tepkilerini ve kişiliğini oluşturur. Bu programlar işletildiğinde insanlar repertuarlarındaki diğer yaklaşımlardan daha iyi işlerler. Zamanla bu otomatik tepkiler derin olarak yerleşir. İnsanlar genellikle sorunlara yol açtığını sonucuna ulaşmadığı sürece onları değiştirmezler.

Nlp’nin öncelikle amacı insanların gerçekliğin içsel temsillerinin (sıklıkla dil örüntülerinde yansıtılan) farkına varmalarına yardımcı olmaktır. nlp’ye göre insanlar içsel ve dışsal olayları algı modlarıyla yaşarlar görsel, işitsel, kinestetik (dokunma), koklama ve tatma modları. Değişiklikler, dil örüntülerinde değişiklik yapmak için bu algılama modları yoluyla yapılır.

Nlp fenomenolojik bir yaklaşımdır. nlp insanların iletişimindeki anlamların  başkalarından aldıkları tepkilerde gerçekten yansıtıldığını ileri sürmekte ve bunlara odaklanmaktadır. nlp’ye göre insanlar iletişimde aldıkları tepkilerden sorumludurlar (kanser hastası arkadaşına/jennifer yardımcı olmak için öğüt veren kızdan/anita [nlp yardımı] arkadaşının uzaklaşması).  

Varsayımlar     

• insanlar değişiklik yapmak için ihtiyaç duydukları kaynaklara sahiptir.

• insanlar her zaman en iyi seçimleri yaparlar

• her davranışı amaçlıdır ama amacın farkında olunmayabilir

• kimse yanlış olamaz veya kırılmaz; kişinin nasıl işlediğini bularak değişim kolaylaştırılabilir

• başarısızlık gibi bir şey yoktur, sadece geri bildirim vardır, tüm tepkiler kullanılabilir

• bir organizma iyi olmaya yönelir doğal olarak

• zihin ve vücut aynı sistemin parçalarıdır

• yeterince küçük parçalara bölünerek herhangi bir şey başarılabilir

• dünya insanlara büyüme ve gelişme için bol miktarda kaynak sağlar

• insanlar yaşamlarında ihtiyaç duydukları bütün kaynaklara zaten sahiptir sadece içsel kaynaklara ulaşmada yardıma ihtiyaç duyarlar